The Rothwell Family Blog

Juliette and Olivia were just playing together and suddenly Juliette called out. I looked, seeing a puddle on the floor. Oh, no, not that darn d... but then I realised Ginger had been nowhere near the area of the puddle since I'd been busy brushing her, and then I remembered Juliette had put on her pyjama bottoms without a nappy this morning I'd asked her if she wanted to go to the toilet about 10 minutes before the appearance of the puddle, but she'd been quite clear she didn't want to go. Well, lesson learned, for mama, anyways.

Juliette is practicing getting herself dressed, and yesterday managed to get her pyjama (sp?) top on all by herself - upside down, inside out, and back to front. I cured the first two problems, and left it at that. She was soooo proud!

Last night Nadine baby sat for us and I went specially to the store to get some "supplies" for her (crisps, pop corn, chocolate, marsh mellows, fizzy water), and she didn't touch any of it!

So far, Vienna has been avoiding any proximity to Ginger like the plague. Tonight, however, she slipped by me as I came downstairs after putting the children to bed, while Ginger was "loose" (lying on one settee). After a while, Ginger moved to the other settee to lie next to me, and Vienna moved to sit on my lap! Both were absolutely at peace at being so close to each other, until I had to get up, at which point Vienna jumped onto the back of the settee, startling Ginger and also getting a lot closer. They sat and stared at each other for a while, until Ginger decided to follow me into the kitchen. I'm looking forward to our Christmas card

Juliette and I just took Ginger for a nice walk. Juliette and Ginger took turns walking through the daffodils, such a cute sight! At some point Juliette told me to come over to where she was standing, because there was a poo! She wouldn't walk on, so I decided to pick it up in one of the doggy-doo bags I always carry with me when walking Ginger. There were more poos, so I picked those up, too, while I was at it. I had just decided that the back was getting too full so we chucked it in the rubbish bin, when Ginger decided she was going to do a poo after all. Luckily, I always carry several of those bags. I do wish my fellow dog owners in the area would do the same.

Ginger had a few breakthroughs today! First, she walked along with another dog. Well, okay, I walked along with a woman walking her dog. The breakthrough there was, Ginger was very eager to meet that dog from a distance and didn't try to run and hide when we got close to the dog. There was sniffing and growling and ignoring and more sniffing and growling and ignoring each other.
The second breakthrough was walking loose: I let her off her leash for a few minutes as a test, and it went rather well. She staid close to me most of the time, and came to me when I called her most of the time. After a while she smelled freedom - or another dog or something - though and after two sprints chasing her, I put her leash back on.
The third and final breakthrough for the day was letting a boy who lives across the street from us stroke her. She was very nervous about that, but when I held her in my arms she allowed it for a short while.
Now if only we could get a breakthrough in being quiet when people and/or animals pass our house rather than going off like a burglar alarm...

Even de kalender van vorige maand er op nageslagen, en ja hoor: als ik zo regelmatig ben als ik altijd denk dat ik ben, word ik binnenkort ongesteld. Morgen of zo. Ik ben alleen gewend dat ik dan ontzettend last krijg van mijn rug als voorteken, niet alvast de emotionele schommelingen die horen bij de hormonale. En de simultane drang om me vol te proppen en 10 kilo in een week af te vallen.

Even een moment om stil te staan bij hoe dankbaar ik ben voor mijn kalender. Hierop houd ik dus zaken bij als wanneer mijn menstruatie begon, wanneer ik de vloer beneden gedweild heb of de kattenbak volledig verschoond, en natuurlijk afspraken. Zojuist heb ik maar genoteerd dat ik donderdagochtend langs de dierenarts ga voor de aanvullende kennelhoestenting voor Ginger. Ik was oorspronkelijk van plan om vanavond te gaan, maar aangezien het er naar uit ziet dat ik dat niet ga halen, ga ik dus first thing donderdag - en gelukkig had ik verder nog niets staan voor die dag.

Dat ik te optimistisch was over Ginger's entingen zorgt er trouwens wel voor dat ik morgenochtend wat rustiger aan kan doen: ik hoef niet eerst en de meiden afdroppen en de hond ophalen en thuisbrengen voor ik om 10 uur in Vlaardingen moet zijn. Alleen nog maar de meiden afdroppen, en dat kan ik desnoods onderweg doen.

should know better than to get at each others food. Tonight, Charlize was helping herself to some of Gingers food, like she had done many times before. But unlike many times before, Ginger saw her, and like a true dog defended her meal! There's no knowing what would have happened had Paul not come between them. Really, there's no knowing, maybe nothing would have happened, or maybe we would now only have one cat left. The sounds Ginger made in the brawl and the number of tufts of cat hair were impressive, and Charlize was all too happy to go upstairs, is all I can say.

Last night Olivia gave me the best gift ever: she slept through the night! So I did, too, and anyone who's had (small) children waking up in the middle of the night will agree what a blessing it is to finally be able to get a full night's sleep again! It seemed Juliette and Olivia were also better behaved this morning, although I might just see them through pinker glasses today

I could use some help keeping my eyes open. What was Mother Nature thinking when she made babies wake up a hundred times a night when they're teathing?!?

Olivia is a baby who likes food. Real food. I thought she wasn't eating the liquid carrots because she wasn't ready for food from a spoon, but she just wants something more substantial, like spaghetti bolognese, or fruit with biscuit crums, or a nice tender piece of white fish. And so far, so good: she doesn't seem to have an allergic reaction to any of it.

Vandaag had Juliette het weer eens te druk voor het ontbijt. Toen we klaar waren om de deur uit te gaan, zag ze een pakje sultana's liggen dat ze wilde hebben. Dat mocht van mij. Op het kinderdagverblijf aangekomen had ze ze nog niet op. Van de leidster hoorde ik dat ze op die groep geen eten mogen meenemen, omdat er 2 kindjes met coeliakie zijn, en als die ook maar een kruimel binnen krijgen moeten ze naar het ziekenhuis. Dat wist ik dus niet! Ik heb wel een tijdje geleden een artikel gelezen van een moeder met 2 kinderen met coeliakie, en dat was heftig. Duidelijk, nu weet ik het dus wel van die groep.

Vanmiddag ben ik bij de internist geweest, omdat ik ook na overstappen op de andere medicijnen jeuk hield. Van wat hij vertelde, werd ik bepaald niet vrolijk: hij denkt aan behandeling met radio-actief jodium. Niet direct, eerst stoppen we helemaal met de medicijnen en kijken we wat mijn schildklier gaat doen (deze week bloed prikken en eind november weer, maandag en 3 december uitslag, waarvan de laatste weer persoonlijk en de andere telefonisch). Behandelen met radio actief jodium betekent dat ik dan een aantal dagen helemaal uit de buurt van mijn kinderen moet blijven. Ik heb proberen op te zoeken hoe lang, maar de informatie op internet is verwarrend en de internist gaf heel weinig informatie vandaag. Ik vroeg ook waarom ik niet aan de strumazol had kunnen blijven, aangezien de bijsluiter aangeeft dat de jeuk na verloop van tijd - zonder wijzingingen in behandeling - weer zou verdwijnen. Volgens de informatie op de site van de patientenvereniging binnen enkele weken. Maar de internist zei: je moet geen jeuk hebben. Ik weet niet of hij dat zei omdat jeuk heeeeeeel vervelend is, of omdat hij het ziet als een teken dat er iets ernstigs aan de hand is.
Gegeven de keuze tussen een paar weken jeuk (enigszins te beperken door de juiste anti-histamine tabletten) of een paar dagen tot een paar weken mijn kinderen niet mogen knuffelen, weet ik wel wat ik kies! Dan maar even jeuk! Nagels heel kort knippen, telfast slikken, en prrrikweg smeren (en misschien ook gewoon vette creme).

Ik vind dat ik niet genoeg voor mezelf ben opgekomen vanmiddag. Ik ga morgen bellen en dan eis ik een antwoord van de internist op bovenstaande vragen.

Paul zei: waarom ga je niet gewoon door met de medicijnen? Anders heb je ze de afgelopen weken voor niets geslikt.
Zo ver ga ik niet, dat ik zonder medeweten en tegen het advies van de arts in medicijnen ga slikken. Maar ik ga morgen WEL bellen!